Şu kişisel gelişim kitaplarının pompaladığı "İnsan isterse her şeyi başarır dostum." nanesine hiçbir zaman inanmadım, yalanın kuyruklusu.
Hadi ordan! Bir uzay macerası istemek için Jeff Bezos olmaktan başka çaremiz olmadığını anlamamak için kuş beyinli falan olmak lazım herhalde. İnsan anca neye gözü kesiyorsa onu ister; ya ne olacağdı.
İstemek ve hayal etmek bambaşka şeylerdir. Yazanın dediği gibi "insanın gücünün yettiği kadarını başarması yeterince önemlidir." bence de. Ve bir şeyi başarmak için insanın ne yaptığını iyi bilmesi lazım.
İstedin mi bedelini ödeyip gereğini yapacaksın arkadaş. Ben hiçbir zaman öyle hırslı bir insan olmadım. İhtiyacımdan fazla bir şeyi hedefleyip istemedim. Eğitim ve iş yaşantımın tamamı zorluklarla geçti zaten. Üniversiteden binbir zorlukla mezun oldum. Ama yine de önüme çıkan problemleri hep sükunetle halletmeye gayret ettim.
Kuşların beynine laf sokuşturduk bir paragraf önce ama kuş bakışı yaklaşımlar değerlidir benim için. Yazarken kervanı yolda düzsem de çalışırken kullandığım bir metot değildir bu. Kuş bakışını severim, bütünü görüp parçalara bölerek ilerlemeyi severim ben. Detayları önemser fazla da takılmam. Bir B ve bir C planım mutlaka vardır. Garantici olmaktan zarar gelmez.
Elime bir şey düştüyse eksiksiz değilse bile eksiksize yakın tamamlamayı severim, az biraz monoman olduğumu itiraf etmeliyim. İnsan ilişkilerim çok başarılı olmasa da iyi bir eğitim ve iş yaşantım olduğunu söyleyebilirim. Öğrenmek, çalışmak, üretmek hep sevdiğim şeylerdi.
Şimdiyse fazlaca boşluk da hissediyorum kendimi. Elimin altında iki bebeyle gece gündüz dönüyorum ve inanın hiç kolay değil. Yine de elime ne geçerse okumaya çalışıyorum. İnsanın alışkanlıkları kolay değişmiyor. Yıllarca zihnimle kazandım hayatımı ruhuma işlemiş resmen. Ve okuyup yazıyorum boşluk bulursam. Ben de yaşlı sayılmam ama çok üzülüyorum gençlerin haline.
Tamam sınırlarınızı bilin, ona göre hayal edin, isteyin dedik ama uçuk bile olsa bir hayali bile yok çoğunun; sürekli bir boşluk hali. Ülkenin hali belli, imkanlar kısıtlı ama buna rağmen bir adım öne geçmek mümkün. Bir kuş bakışı dönüp bakın kendinize, iyi kötü bir hedef koyun, parçalara bölüp tamamlamaya çalışın hedefinizi. Kimse eksiksiz değildir ama eksiksize yakın olmak iyidir. En azından gayret edin bari geri dönüp bakınca pişmanlıklarınız olmaz.
Oturarak kuluçkaya yatan tavuklar maksimum faydayı sağlıyor olabilirler ama tavuk olmadığınızı unutmayın. Hı bir de koyun da değilsiniz, onu da unutmayın.
*Resimdeki söz İsmet Özel'e ait denmiş teyit edemediğimden yazmadım.