Deliler şanslı insanlardır.
Siz hiç uçtunuz mu?
Bedeniniz bir kuşun hafifliğine, ruhunuz bir devin ağırlığına evrildi mi? Deliler isterlerse uçabilirler mesela. Bir kuşun hafifliğine kolayca erişir bedenleri. Ruhları dev kadar büyür diyar diyar gezerler. Mekandan bağımsız yaşarlar, canları nereyi isterse ruhları oradadır.
Siz hiç bir saate ya da bir takvime bağlı kalmadan, bir günü geçirebildiniz mi?
Deliler ne günün ne saatin farkındadır, önemi de yoktur zaten. Zamandan bağımsız yaşamanın keyfini sürer onlar. Canları hangi zamanı seçerse ruhları oradadır.
Siz hiç aynaya bakmadan, üstünüzü başınızı kontrol etmeden evden çıktınız mı?
Deliler için fiziksel görüntünün bir anlamı yoktur mesela. Onları bu çerçevede yargılayacak kimse yoktur çünkü. Pahalı giysileri, şık aksesuarları ne yapsınlar. Maddiyattan bağımsız yaşamanın keyfini sürer onlar. Canları neyi isterse onu giyinirler.
Siz hiç aklınıza geleni, dürüstçe, akıl süzgecinden geçirmeden karşıdakini kaybetme pahasına rahatça söyleyebildiniz mi?
Deliler söyler mesela aklından geçenleri dürüstçe. Birilerinin gölgesinde yaşamak, onlara yalakalık yapmak, sevmedikleri insanlara katlanmak gibi zorunlulukları yoktur. İnsandan bağımsız yaşamanın keyfini sürer onlar.
Deliler şanslıdır demiş miydim?
Zamandan, mekandan, maddiyattan, insandan bağımsız yaşama şansları vardır.
Oysa ne kadar korkarız delirmekten, aklımızı yitirmekten değil mi? Toplumdan dışlanmaktan, utanç verici bir şeyler yapmaktan ne kadar ürkeriz.
Biz, bir kafesin içine hapsolmuş, hamster misali bir adım gidemeden, durmadan bir çarkı çevirirken onlar dışarıdadır.
Bizim yürüttüğümüz aklımız kafamızdan bir adım ileri gidemezken, bedenimiz karın tokluğuna birilerinin kölesiyken deliler sonsuz özgürlüğün içinde yaşarlar.
Biz yaşamın mengenesinde sıkışmış, ezilip büzülürken, onlar tüy gibi hafifliğin keyfini sürerler.