Öyle çok kullanıyorum ki gün içinde bu cümleyi. Bebeler ağladığı zaman felan. Ne bileyim söyleyince bir ferahlık geliyor sanki. Aslında eşim çok kullanır. "Her şey yolunda, telaşa, üzüntüye gerek yok ben senin yanındayım."
Her şeyin yolunda olmasına öyle ihtiyaç duyuyor ki insan. Normalize etmeye çalıştıkça karışıyor bazen hayat. Hoş normal nedir o da bir muamma ya. Beşer işte derdi bitmez. Sağlığın düzelir işin bozulur, işin düzelir aşkına zeval gelir. Tasasız insan yoktur herhalde. Şöyle bir alıntı okumuştum sizinle de paylaşayım bunun gibi bir şey halimiz.
"Bir insanın acı çekmesi, boş bir odadaki gazın davranışına benzer. Boş bir odaya belli miktarda gaz verildiği zaman, oda ne kadar büyük olursa olsun, gaz odanın tamamına yayılır. Dolayısıyla insanın çektiği acının 'büyüklüğü' kesinlikle görecelidir.”
Victor E. Frankl
İncir çekirdeği kadar da olsa dert derttir, herkesin kendine göre büyüktür. Aman, geçip gidiyor en kötü gün 24 saat. Enseyi karartmayalım.