"Bir gün gelir ve yüreğimizi bir şey ele geçirir. Bunu yapan herhangi bir şey olabilir; hatta küçük bir şey de olabilir. Bir gülün tomurcuğu, kaybettiğimiz şapka, çocukken sevdiğimiz bir kazak, eski bir gene pitney plağı… Artık gidecek bir yeri kalmamış mütevazı şeylerin listesi. O şeyi iki üç gün yüreğimizde hissederiz, sonra eski yerine döner… Karanlığa. Yüreklerimizde hep bir kuyu vardır. Ve o kuyunun üzerinde kuşlar uçar."
Yunanca "dönüş" anlamında kullanılan "nostos" ve "keder" anlamında kullanılan "algos" kelimelerinin birleşimden oluşan nostalji kelimesi, ilk olarak İsviçre'nin paralı askerlerinin yaşadığı yurt özleminden kaynaklanan psikolojik rahatsızlığı açıklamak için İsviçreli psikolog Johannes Hofer tarafından kullanılmıştır.
Doyurulmamış dönüş arzusundan kaynaklanan bir kederi ifade eden ve o zamanlar bir hastalığı tanımlamak için kullanılan nostalji, günümüzde insanın geçmişe duyduğu tatlı bir özlem, bir mutluluk kaynağı.
Her insanın çocukluk yıllarında; kritik periyot denilen zaman dilimlerinde maruz kaldığı popüler kültürle şekillenen nostalji algısı, bir saplantıya dönüşmediği sürece biraz hüzünle birlikte keyiflidir. Hiçbir yükümlümüzün olmadığı, aile tarafından sürekli korunup kullandığımız dünyayı keşfettiğimiz o yılları özlememiz normaldir. Belki de bu yüzden o yıllara ait nesneleri, olay ve kişileri içinde yaşadığımız zamanın popüler kültür öğelerinden daha çok severiz.
Japonların nostalji sever melankolik yazarı Marukami de kahramanın gençliğinde günlerce oynadığı eski bir oyun makinesinin peşine düştüğü bir zaman dilimini konu edinmiş Pinball 1973 isimli eserde. Her eserine bir çalma listesi oluşturacak kadar müzik zevkini de yansıtan Marukami anlattığı bu kısa dönemde gizemli bir yolculuğa çıkarmış okuyucuyu yine. Metaforlarla örülü katmanlı üslup tercih eden yazar, iki kahramanın iç yolculuğunu yaşadıkları gündelik olaylarla anlatmış.
Geçmişin yüklerini geleceğin kaygılarını bir kenara bırakıp ânı yaşamayı vurgulamış kısaca.
Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.