hikayetler

Bitmeyen Roman Yalnızlık

Kırgın ruhuma "gel!" dedi bir divit kalem, "Hadi dök içini, mürekkeple beraber damla damla akıt zehrini boş kağıda."  Buradayım işte, canım yanınca bir kalemin gölgesinde buldum kendimi. Dakikalardır karalıyor…

Diğer yayınları yükle
Sonuç bulunamadı